حیدریون

13 آبان 1388، ساعت 2 بعد از ظهر

heyatonline — Tue, 10 Nov 2009 12:18:18 GMT

قبلا به خاطر بکار بردن کلمات لاتین و ناخوشایند در زیر، عذر خواهی میکنم

13 آبان 1388، ساعت 2 بعد از ظهر:

به محض اینکه وارد دفتر میشوم خانم منشی میگوید:«آقای رئیس کل تماس گرفتن با شما کار داشتن»

_ یا ابالفضل باز چی شده، خدایا بخیر بگذرون

(همیشه تمام گزارش های مالی و... را طبق برنامه قبل از اینکه تماسی گرفته شود ایمیل میکنم و پیشنهاد دادم برای کاهش در هزینه ها کمتر از تلفن و فاکس استفاده کنیم و هرچیز جدیدی هم که لازم میدانند آنلاین اعلام کنند تا بفرستم. تلفن نشانه این بود که یا اشتباهی رخ داده یا اتفاق ناگواری افتاده. مثلا دفعه قبل که رئیس تلفن کرد موضوع بمب گذاری سیستان و بلوچستان را مطرح کرد.)

_ بگیرمشون؟

_ نه...، حوصله دارین خانوم؟

یک ربع بعد، صدای زنگ تلفن و

_سلام علیکم

_های مستر مجید. خوبی عزیزُم؟

_خدا رو شکر شما چطورید آقای فلانی؟ امری داشتید تماس گرفته بودین؟

_ها واللو چقدر هم تو احوال من میپرسی. یه فایننسال منیجر مث تو داشته باشُم دیه نیازی به دشمن ندارُم. زنگ زدُم بوگم ای[این] مهمون کرو[مهمان اهل کره] که اومده، خرج هتلو هرچقدر شد از محل پتی کش[تنخواه] پرداخت کنید تا خودُم بیام.

_چشم. نیازی به تماس نبود طبق روال معمول انجام وظیفه میکردیم

_راستی خوب مردم رو لت و پار کِردی؟

_بله؟ متوجه نشدم چی فرمودید!

_میگم رفته بودی تظاهرات خوب مردم رو لت و پار کِردی؟

_مگه مریضم برا چی مردم رو بزنم؟!! مگه تاحالا از من بدرفتاری دیدین که همچین سوالی میکنید؟

_من نمیدونُم بی بی سی گف بسیج ها رو استخدام کِردن مردم رو بزنن. تو که هم بسیج هستی هم ورزشکار

_من که فعلا در استخدام شمام و از کس دیگه ای حقوق نمیگیرم. ولی اگر در مورد وقایع اخیر میخواید بدونید آقا پسرتون این چند وقت ایران بودن، ازش بپرسین بعد از انتخابات چه اتفاقاتی رخ داده و چیا دیده

_ها تعریف کِرد. گفت یه تنه پنجاه نفر رو آش و لاش کِردی

_نه آقا من تنها نبودم اونها هم پنجاه نفر نبودن. اصلا بذارین خودم تعریف کنم: درست فردای روز انتخابات بود که یک دفعه دیدیم خیابون ولیعصر یک تکه آتش شد... و درگیری ها شروع شد. ساعت پنج بعداز ظهر برادرم طبق معمول هر روز اومد دنبالم که با هم بریم خونه. ترک موتور محسن سوار شدم و راه افتادیم، چند قدم جلوتر جمعیتی که صورت هاشون رو با دستمال سبز بسته بودن گفتن «اطلاعاتی اطلاعاتی!!» و به جرم اینکه کت شلوار تنم بود از پشت موتور درحال حرکت کشیدنم پایین و... جای دشمنتون خالی...

_نه مجید جون واللو تو رو مث داریوشُم دوست دارم اگر حرفی میزنم به حساب فضولی نذار. ای[این] بریتانیای پدر سگ چش دیدن پیشرفت ای مملکت رو نداره. تا میبینه یه ذره اوضاع خوب میشه یه دعوایی راه میندازه و مردم رو میندازه به جون هم و جوونای مردم رو به کشتن میده. یادُم میاد بچگیام تو عفیف آبُد سه تا جهود ریخته بودن سر یه مسلمون و میزدنش، آی میزدنا، بدبخت مسلمونو رو کِنج کِنجش[تکه تکه] کردن بعد هیکیشون[یک نفر از ایشان] داد کرده بود مردم به داد برسید مسلمونا مانو کشتن.

_خوب آقای فلانی بی بی سی هم که خبرگزاری همین پدر ناخوش خبیثه دیگه.

_کار ندارم، آمو انقده شیطونی نکن. میگما ای[این] مهمونو رو زمین نمونه، راستی به آفیس پایین هم بوگید[بگویید] ای اینویس آخر رو زودتر بوفروشن[بفروشند]

_چشم، ولی نقدا باید این خبرنگار! بی بی سی که تو اداره مشغوله رو توجیه کنم.

در حالی که با تلفن صحبت میکردم بلند بلند میخندیدم. میخندیدم و اشک در چشمهام حلقه زده بود، سرم شدیدا درد گرفت وقتی یاد اون تازه دامادی افتادم که کنار خیابان به نماز ایستاده بود. قلبم داشت منفجر میشد... دو هفته ای بود که کارش همین بود حتی روز زن را هم در خیابان گذارند خانمش تماس گرفته بود که «تا صبح منتظرت موندیم و کادوها رو باز نکردیم تا خودت بیای». تا تکبیرة الاحرام بر زبانش جاری میشود انگار تمام ناسزاها بر او حلال شده باشد... تمام زخم و کوفتگی های این مدت که فرصت نکرده بودم حس کنم میآیند به سراغم. آی دستم... ماشین های مدل بالا رد می شوند و همان (به قول پارتیزان) گل واژه های همیشگی:«مگه بسیجی هم نماز میخونه!! نماز روی خون شهدا قبول باشه، دیگه دوره این امل بازی ها گذشته، غربتی تو تهرانی خوش بگذرون و...» تمام بدنم درد میکند... دیگر توان ایستادن ندارم روی زمین می نشینم. در هنگامه اصابت گل واژه خانمی که بنظرم ظاهر موجهی ندارد از مقابلمان رد میشود و دو سه قدم نرفته برمی گردد. خدا... چقدر باید بکشیم این دیگه چی میخواد بگه... جلو می آید از دسته گلی که در دست دارد شاخه ای گل جدا میکند و در پوتین بسیجی قرار می دهد «قبول باشه، اگر شماها نباشین من جرأت نمیکنم پام رو از خونه بذارم بیرون»

عجب گل خوش عطری... انگار نه انگار که دو دقیقه پیش از درد به خودم می پیچیدم.

مدتی نمیگذرد که به خودم می آیم... خاک برسرت. با دوتا فحش ناراحت میشی و با یه شاخه گل خوشحال میشی، اونوقت ادعات هم میشه که پیرویی..

اما اگر مایل هستید گزارش کاملی از صبح روز ۱۳ آبان بخوانید به اینجا سری بزنید

(البته خواندن این گزارش به افراد بی جنبه توصیه نمی شود)

هر سبزی “جنبش سبز” نیست!!

heyatonline — Mon, 02 Nov 2009 12:55:18 GMT

حجت‌الاسلام حسين روح‌بخش: متاسفانه امروز برخي با سوء‌استفاده از نماد‌هاي ديني سعي در منحرف كردن اذهان عمومي دارند و از عنوان‌هايي مثل خرد‌بين سبز‌انديش استفاده مي‌كنند در حالي كه هيچ خرد و منطقي پشت اين انديشه‌ها وجود ندارد.

جنبش سبز علوی بايد سعي در نشان دادن انحرافات كه با عنوان سبز استفاده مي‌كنند، بپردازد و به نوعي با يك كار رواني و همه‌گير كردن رنگ سبز مانع از سوء‌استفاده از آن شود.

سردار نقدی : ملت ایران با جنبش سبز علوی مقابل جنبش سبز اموی خواهد ایستاد.

ما خط ولایت را ادامه خواهیم داد و در همین خط حركت خواهیم كرد. اگر امروز كسانی بخواهند با تاسی به كاخ سبز معاویه جنبش سبز اموی را در مقابل نظام ما علم كنند، ‌ملت ما ثابت كرده است كه در تداوم راه شهیدان، جنبش سبز علوی بزرگ خود را در همه ظالمین عالم می‌شوراند و سرنوشتی كه برای مستضعفین رقم زده شده است را محقق می‌كنند.

رئیس شاخه دانشجویی مجمع متخصصین: ملت متدين ايران از رنگ سبز براي آرامش استفاده مي‌كردند تا اينكه در انتخابات برخي‌ها براي مدتي كوتاه آن را مصادره كردند اما اين اقدام جوانان حامي پيامبر مكرم اسلام، موجب خرسندي ملت ايران و خروج رنگ سبز از مصادره سوء استفاده كنندگان شد.

به گزارش بی بی سی پیروان شرک نیز در بیانیه هایی موضع خود را اعلام کردند:

هر سبزی “جنبش سبز” نیست!!

جدیدا تشکلی با اسم جنبش سبز علوی با انتشار بیانیه‌ای اعلام موجودیت کرد. در این روزهای سخت و ویژه‌ی ایران، رویداد ذکر شده یکی از جالب توجه‌ترین وقایع است!

اما آیا این سبز، از رنگ سبز پیشانی‌بندها و پرچم‌ها و تراکت‌های همراهان و همگامان حکومت، قابل تفکیک نیست؟ انصاف می‌باید که آنچه در ایران امروز به‌وقوع می‌پیوندد، بیش از پیش، شگفت‌انگیز می‌نماید.

این “جنبش سبز علوی” نیز گرهی از کار فروبسته‌ی تمامیت‌خواهان نخواهد گشود، چرا که هر «سبز»ی، «جنبش سبز» نیست.

در همین راستا محسن سازگارا چهره اصلاح طلب نیز در آخرین پیام خود و در واکنش به اعلام موجودیت جنبش سبز علوی ، از سبزها خواست تا "خونسردی" خود را حفظ کنند.

وی در پیامی که در آستانه روز 13 آبان در وبلاگ خود منتشر کرده است از افراط‌یون سبز خواسته است تا در صورت مشاهده کسانی که با "نماد سبز" در دفاع از نظام شعار سر می‌دهند سکوت اختیار کرده و "کار خود" را انجام دهند!

پایگاه اینترنتی جنبش سبز علوی

برادر بزرگتر

heyatonline — Mon, 14 Sep 2009 12:24:18 GMT

خواندن این نوشته را به هیچ کس توصیه نمی کنم

صدای تکبیر قطع شد

heyatonline — Thu, 10 Sep 2009 07:04:18 GMT

صدای تکبیر قطع شد...

ولوله ای به جان لشگر افتاد...

بعد از هفتصدمین الله اکبر دیگر صدای امیر طلایه سپاه نیامد. اضطراب سراپای لشگریان را فرا گرفت

یعنی چه اتفاقی افتاده؟ آیا مصیبتی در حال وقوع است؟

صف اسلام در هم ریخت. البته آن شب در هر حال مومنین بر قاسطین غالب بودند آخر وارد هر میدانی که میشد تا خود رضایت خدا پیش میرفت.

زرهش را که شنیده ای پشت نداشت. اینبار همان را هم برتن نکرده بود.

هفتصد تکبیر... معادل نابودی هفتصد شیطان مجسم... به قول خودش «[لیلة الهریر] جز یک نفس از دشمن نمانده [بود]»

اما او کجاست؟

ابن عباس میگفت در اطراف مهلکه نبرد پشت تپه ای با صدای ناله ای مواجه شدم. گوش دادم. صدا خیلی آشنا بود ولی... خدا! این زاهد در این برهوت بی آب و علف چه میکند؟ اینجا چه جای مناجات است؟ چه میگوید:

_« ای دنیا، آیا خود را به من عرضه می‌کنی؟ آیا خودت را مشتاق به من نشان می دهی؟ هرگز، هرگز، من نیازی به تو ندارم. من تو را سه طلاقه کردم، آن‌گونه که دیگر هیچ گاه به سوی تو باز نخواهم گشت...

...آه، آه از دوری راه و کمی توشه و سختی مسیر ».

_اسد الله! روی خاک چه میکنی؟ خدا امشب حیدر میخواهد. مثل طفل صغیر یتیم روی خاک افتادی و از قلت توشه زجه میزنی؟!!

_« مگر ما با این قوم به جز برای نماز می‌جنگیم ».

قد قتل المرتضی

برای رضای خدا

heyatonline — Mon, 07 Sep 2009 09:04:18 GMT

و غذاى خود را با آن كه دوستش دارند، به بينوا و يتيم و اسير مى‏دهند.

(و مى‏گويند:) ما براى رضاى خدا به شما طعام مى‏دهيم و از شما پاداش و تشكّرى نمى‏خواهيم.

همانا ما از پروردگارمان، به خاطر روزى عبوس و سخت، مى‏ترسيم.

(8_10 انسان)

از خودم سوال کردم که حکایت این روزه و گرسنگی و تشنگی هاش چیه که عده ای به آن مقید و پایبد هستند و احادیث از آن به عنوان ماه مهمانی خدا یاد میکنن و روزه داران منتظرن تا خدا به اونا پاداش بده وعده ای هم راست راست راه میرن و روزه خواری میکنن و هیچ اتفاقی براشون نمیافته که هیچ هرروز هم سالم و سرحال تر و خوش تر و پولدارتر و ... از روز قبل هستند.

به یه مهمونی برای افطار دعوت شدم سر سفره افطار هر آنچه از ماکولات و مشربات حلال که فکر کنی بود نفس لوامه در جواب سوالم گفت ببین چه خوب شد که روزه گرفتی خدا هم برای پاداش به تو اینهمه نعمت داده اونم مهمون کسی هستی که حلال و حرم سرش میشه ٬ولایی هست، خمس و زکات میده و...

وجدان نیمه آگاهم گفت اگر این حرفها درسته و واقعا این سفره رنگین پاداش یه روزه داره پس حکایت سه روز روزه داری ائمه معصوم و نان خشک و فقیر و یتیم و اسیر چی بود که خدا در وصف حالشون سوره انسان رو نازل کرد؟...

کاش ما هم در اثر روزه بجای اینکه عبوس بشیم از ترس روز عبوس با مستمندان با روی گشاده برخورد کنیم.

بزرگى داد يك درهم گدا را
كه هنگام دعا ياد آر ما را
يكى خنديد و گفت اين درهم خُرد
نمى‏ارزيد اين بيع و شرى‏ را
مكن هرگز به طاعت خودنمايى‏
حجاب دل مكن روى و ريا را
تو نيكى كن به مسكين و تهيدست‏
كه نيكى خود سبب گردد دعا را
به وقت بخشش و انفاق پروين‏
نبايد داشت در دل جز خدا را

(پروین اعتصامی)

درباره هل اتی

هركس از آن نخورد از من است!

heyatonline — Tue, 25 Aug 2009 12:15:18 GMT

پس هنگامى كه طالوت، سپاهيان را با خود بيرون برد، به آنها گفت: خداوند شمارا به يك نهر آب آزمايش مى‏كند، پس هر كه از آن بنوشد از من نيست و هركس از آن نخورد از من هست، مگر آنكه با دست، مشتى برگيرد (و بياشامد). پس (همين كه به نهر آب رسيدند) جز اندكى همه از آن نوشيدند، سپس هنگامى كه او و ياوران با ايمان او از آن نهر گذشتند، (و دشمن را ديدند) گفتند: امروز ما توانايى مقابله با جالوت و سپاهيان او را نداريم. امّا آنها كه اعتقاد داشتند خدا را ملاقات خواهند كرد گفتند: چه بسا گروهى اندك كه با اذن خدا بر گروهى بسيار پيروز شدند و خداوند با صابران (و استقامت كنندگان) است.(249 بقره)

بله چنین بود که این بار مشتی آب وسیله امتحان ولایت مداری گروهی قرار گرفت تا باز هم خدا به نمایش بگذارد که در میان مجاهدین راهش چه کسی حقیقتا مومن است.

اما هرچند که بازهم عده کثیری سر افکنده شدند و فقط ۳۱۳ نفر باقی ماندند ولی

كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ واللَّهُ مَعَ الصَّبِرِين

درباره طالوت و لشگریانش

شاد باش

heyatonline — Sun, 19 Jul 2009 16:47:18 GMT

" إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا "

مبعث خاتم انبیاء ، آغازگر پایان دنیاپرستی و خودپرستی مبارک باد

همیشه به این فکر میکردم که مردم زمان حضرت امیر(علیه السلام) چه جانورانی بودند که بعد از پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) با وجود علی(علیه السلام) اطراف دیگری جمع شدند و چنان از باطل پیروی میکردند که حتی اگر ملحدی چون معاویه نماز جمعه را روز چهارشنبه هم برگزار میکرد بی چون و چرا اقتدا میکردند.

پی نوشت:

با تشکر از دوستانی که جویای حال بودند مدتی بنا به دلایلی امکان بروز شدن نبود.

heyatonline — Wed, 18 Mar 2009 06:26:18 GMT

کاش یکبار هم برای آمدن او خانه تکانی میکردیم

خداوندا این بار با آمدن او حول حالنا الی احسن الحال

يا برگه‌ي تقويم کمي بي حال است	يا ميوه‌ي انتظار شيعه کال است
پنجاه و دو جمعه را اگر جمع کنيم	با سيصد و سيزده نفر يک سال است

عباس صادقی زرینی

همه هست آرزویم كه ببینم از تو رویى	چه زیان تو را كه من هم برسم به آرزویى؟!
به كسى جمال خود را ننموده‏یى و بینم	همه جا به هر زبانى، بود از تو گفت و گویى!
غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم	تو بِبُر سر از تن من، بِبَر از میانه، گویى!
به ره تو بس كه نالم، ز غم تو بس كه مویم	شده‏ام ز ناله، نالى، شده‏ام ز مویه، مویى
همه خوشدل این كه مطرب بزند به تار، چنگى	من از آن خوشم كه چنگى بزنم به تار مویى!
چه شود كه راه یابد سوى آب، تشنه كامى؟	چه شود كه كام جوید ز لب تو، كامجویى؟
شود این كه از ترحّم، دمى اى سحاب رحمت!	من خشك لب هم آخر ز تو تَر كنم گلویى؟!
بشكست اگر دل من، به فداى چشم مستت!	سر خُمّ مى سلامت، شكند اگر سبویى
همه موسم تفرّج، به چمن روند و صحرا	تو قدم به چشم من نه، بنشین كنار جویى!
نه به باغ ره دهندم، كه گلى به كام بویم	نه دماغ این كه از گل شنوم به كام، بویى
ز چه شیخ پاكدامن، سوى مسجدم بخواند؟!	رخ شیخ و سجده‏گاهى، سر ما و خاك كویى
بنموده تیره روزم، ستم سیاه چشمى	بنموده مو سپیدم، صنم سپیدرویى!
نظرى به سوى رضوانى دردمند مسكین	كه به جز درت، امیدش نبود به هیچ سویى‏
	فصیح الزمان شیرازى )رضوانى)