بهترین تصاویر از بهترین جای ایران

"اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی الامام التقی النقی و حجتک علی من فوق الارض و من تحت الثری الصدیق الشهید صلاة کثیرة تامة زاکیة متواصلة متواترة مترادفة کافضل ما صلیت علی احد من اولیائک"

 

یا ستار العیوب، یا ستار العیوب، یا ستار العیوب...

خواندن آخرین مطلب فدایی ولایت (اعمال خبيثه به قيافه سگ) مرا یاد این خاطره انداخت:

یکی از رفقا تا چند وقت پیش بسیار تند مزاج و فحاش بود )البته فحش هایی بکار میبرد که متاسفانه در این دوره زمانه متدوال شده و عنوان فحش مودبانه گرفته)

تنها نقطه ضعف بزرگش همین بدخلقی بود مثلا حتی در جمع غیبت هم شرکت نمی کرد. هر کاری کردیم که این هم از سرش بیافتد فایده ای نداشت.

البته از کسانی هم نبود که به قول میلاد بهش می‌گم چرا گناه می‌کنی، می‌گه که لذت توبهٔ بعدشو بچشم!!!

 

هرچه آیه و حدیث برایش میگفتیم به قول خودش انگار یس به گوش...

 

وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَي الْأَرْضِ هَوْناً وَإِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاما

بندگان خـالص خداوند کساني هستند که در روي زمين به نرمي و راهوار راه مي روند و زماني که مخاطب انسانهاي جاهل قرار مي گيرند به سلامت از کنار آنها در مي گذرند. فرقان 63

 

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ َ مَنْ خَافَ النَّاسُ لِسَانَهُ فَهُوَ فِي النَّار

  هر که مردم از زبان او بترسند در آتش خواهد بود .

 

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْحَيِيَّ الْحَلِيم ... أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْبَذِيَّ ...

  خـداوند بنده با حياي بردبار و ... را دوست دارد ، و فحش گوي بي شرم و ... را دشمن دارد .

 

قَالَ امیرَالمؤمنین وَ لَا تَتَکَلَّمُوا بِالْفُحْشِ فَإِنَّهُ لَا يَلِيقُ بِنَا وَلَا بِشِيعَتِنَا وَإِنَّ الْفَاحِشَ لَا يَکُونُ صَدِيقاً

  در کلامتان از فحش استفاده نکنيد چرا که فحش و بدزباني زيبنده ما خاندان و شيعيان ما نيست و انسان فحاش شايستگي و لياقت دوستي را ندارد .

 

قَالَ امیرَالمؤمنین سُنَّةُ اللِّئامِ قُبْحُ الْکَلامِ

  سنت و منش انسانهاي پست بدگويي و بد زباني است.

 

با اینکه متوجه این صفت بد خود بود و واقعا قصد اصلاح داشت به این اخلاق زشت عادت کرده بود و فورا عصبانی شده بی اختیار به دیگران پرخاش می کرد.

تا اینکه یکدفعه متوجه شدیم اخلاقش تغییر کرده. به قول معروف کلا از این رو به اون رو شد طوری شده بود که همه را به تعجب وا می داشت.

من که با وی صمیمی بودم پی گیر شدم و اصرار کردم که جریان چیه تو که انقدر عصبی بودی حالا چطور شد کسی تو سرت هم بزنه صدات در نمیاد؟ البته این خیلی خوبه ولی چی شد...

از من و اصرار و از او انکار... تا اینکه بلاخره تعریف کرد:

«تا حدی تند و پاچه گیر شده بودم که خودم هم احساس میکردم مثل سگ وحشی شدم شب جمعه هفته پیش نمیدون ساعت دو بود یا سه نصف شب، از خواب پریدم یاد صحبت حاج آقا مجتهدی[رض] افتادم که «ملائک تا صبح چندبار انسان رو برای راز و نیاز با خدا صدا میکنن اگر بیدار شدید لااقل یک یا الله بگید بعد بخوابید» من هم که کلا خواب از سرم پریده بود و دیدم شب جمعه ها وقت شب زنده داریه بلند شدم برای نماز شب. موقع وضو گرفتن وقتی مشتم را پر آب کردم که به صورتم بریزم چشمم به آینه افتاد به آینه که نگاه کردم همینطور خشکم زد، کپ کرده بودم. بجای صورت خودم صورت یک سگ با پوزه بزرگ و کف کرده دیدم نمی دونم سگ بود یا گرگ. پا گذاشتم به فرار به نفس نفس افتاده بودم از ترس داشتم سکته میکردم. نفس زنان فرار کردم ولی این سگ همراهم بود یاد اعمال خودم افتادم یاد این افتادم که آدم بد دهن مثل حیوانات درنده ست.

 

دستم را به سمت صورتم بردم قبل از اینکه دستم به صورتم برسد با پوزه و دندانهای تیزی برخورد کرد. این سگ که خودم بودم انگار میخواست خود مرا هم بدرد انقدر خدا خدا کردم تا آرام شد.

با خودم گفتم من که خودم انقدر میترسم اگر بقیه بفهمند چطور تحملم میکنند حتی آسمان ها و زمین هم تحمل گناهان من را ندارند. لو علمت الارض بذنوبی لساخت بی، او الجبال لهدتنی، او السموات لاختطفتنی، او البحار لاغرقتنی سیدی سیدی سیدی...

شروع به استغفار کردم و یا غفار الذنوب و یا ستار العیوب و یا ستار العیوب و... و التماس که خدا خدا خدا... غلط کردم... کمکم کن آدم بشم. تا اینکه در این حالت خوابم برد.

وقتی برای نماز صبح بیدار شدم دیگه از حیوان وحشی خبری نبود...

ولی هنوز که هنوزه از خودم و سیرت خودم  حتی صورت خودم میترسم»

 

بعد از این موضوع خیلی دل داریش دادم و گفتم من که تا حالا نشنیدم و نخوندم که شخص گناهکاری بتواند صورت برزخی خود را ببیند. همیشه کسانی که چشم برزخی دارند افراد پاک و بی گناهی هستند. شاید قبلا فیلم ترسناکی دیدی مثلا فیلم گرگنما و شب هم که بوده تو هم تنها بودی شاید سایه ای در آئینه افتاده و ترسیدی و بقیش هم از ذهن خلاقت نشأت گرفته. البته خیلی خوب شد و سبب خیر شد و تو تغییر رویه دادی.

ولی برای خودم هم قابل رد نبود.

هنوز هم تا صدای پارس کردن سگی بگوشش میخورد یا حیوان وحشی میبیند ترس و دلهره و اضطراب در چهره اش نمایان است.

کاش من هم میتوانستم صورت واقعی خود را ببینم و شاید هم صورت واقعی من طوری باشد که از دیدنش جان به جان آفرین تسلیم کنم و جهانی را راحت کنم.

 

 

پی نوشت:

 

۱ـ شخصی از آیت الله بهجت(مد ظله العالی) سوال کرد: با نذر و قسم، تصمیمات اخلاقی می گیرم، بعد از مدتی عزمم سست می شود و شکست می خورم، چه کنم؟

ج: یک دقیقه خود را در یاد خدا دیدید، اختیاراً خود را منصرف ننمایید؛ و به انصراف و غفلت غیر اختیاری، اهمیت ندهید.

 

۲. همانطور که قبل هم گفتم ممکن است این جریان از ذهن و توهم شخص نشأت گرفته

 باشد. ولی در این شکی نیست که هر کس با ظاهر واقعی خود محشور خواهد شد....

 

شهادت جانگداز ابو الائمه حضرت امام صادق علیه السلام تسلیت باد.